پنجمین نمایشگاه تخصصی ورزش و جوانان و دومین نمایشگاه پیوند آسمانی بيرجند كه از شنبه هفته جاري در نمايشگاه بين المللي اين شهر داير و تا فردا شب ادامه خواهد داشت، تنها حاوي يك پيام مهم است:
تنها چهار روز از سال شادي كنيد بدون هيچ گونه دغدغه خاطر
داستان ما این گونه آغاز می شود که:
دزدی در يكي از بانکهاي ایالات آمریکا فریاد کشید:
“همه افراد حاضر در بانک حرکت نکنید ، پول مال دولت است و زندگی به شما تعلق دارد”
همه در بانک به آرامی روی زمین دراز کشیدند
این «شیوه تغییر تفکر» نام دارد، تغییر شیوه معمولی فکر کردن.
هنگامی که دزدان بانک به خانه رسیدند، جوانی که (مدرک لیسانس اداره کردن تجارت داشت)
به دزد پیرتر(که تنها شش کلاس سواد داشت) گفت «برادر بزرگتر، بیا تا بشماریم چقدر بدست آورده ایم»
دزد پیرتر با تعجب گفت؛ «تو چقدر احمق هستی، اینهمه پول شمردن زمان بسیار زیادی خواهد برد.
امشب تلویزیون ها در خبرها خواهند گفت ما چقدر از بانک دزدیده ایم»
این را می گویند: «تجربه» این روزها، تجربه مهمتر از ورقه کاغذهایی است که به رخ کشیده می شوند!
پس از آنکه دزدان بانک را ترک کردند، مدیر بانک به رییس خودش گفت: فوری به پلیس خبر بدهید.
اما رییس اش پاسخ داد: «تامل کن! بگذار ما خودان هم ۱۰ میلیون از بانک برای خودمان برداریم
و به آن ۷۰ میلیون میلیون که از بانک ناپدید کرده بودیم بیافزاییم»
این را می گویند «با موج شنا کردن» پرده پوشی به وضعیت غیرقابل باوری به نفع خودت !
رییس کل می گوید: «بسیار خوب خواهد بود که هرماه در بانک دزدی بشود»
این را می گویند: «کشتن کسالت» (شادی شخصی، از انجام وظیفه مهمتر می شود).
روز بعد، تلویزیون اعلام می کند: ۱۰۰ میلیون دلار از بانک دزدیده شده است.
دزد ها پولها را شمردند و دوباره شمردند اما نتوانستند ۲۰ میلیون بیشتر بدست آورند.
دزدان بسیار عصبانی و شاکی بودند:
«ما زندگی و جان خودرا گذاشتیم و تنها ۲۰ میلیون گیرمان آمد.
اما روسای بانک ۸۰ میلیون را در یک بشکن بدست آوردند.
انگار بهتر است انسان درس خوانده باشد تا اینکه دزد بشود.»
این را می گویند: «دانش به اندازه طلا ارزش دارد»
رییس بانک با خوشحالی می خندید زیرا او ضرر خودش در سهام را، در این دزدی پوشش داده بود.
این را می گویند: «موقعیت شناسی» (جسارت را به خطر ترجیح دادن).
حال شما بگوييد: دزد واقعي كيست؟
هر چند امروزه "پست" روشی برای فرستادن نامه، مکاتبات اداری و مرسولات محسوب می شود، اما حقیقت آن است که خشت نخست پست زمانی که بر زمین زده می شد، تنها برای انتقال پیام بوده است.
به گواه غالب مورخان(که البته هیچ معترضی هم تا امروز نداشته است)، ایرانیان با پایه گذاری چاپارخانه ها در دوران هخامنشی نخستین سیستم پستی قابل اعتنا در جهان را ایجاد کردند.
قدیمی ترین سرویس پستی جهان بوسیله کورش کبیر در سال 530 قبل از میلاد ایجاد شد که به صورت ایستگاهی عمل می کرده است.
هرودوت در این زمینه مینویسد: "گفته می شود به تعداد روزهایی که کل سفر به طول می انجامد، اسبان و مردانی در طول مسیر ایستاده اند، هر اسب و مردی مسیری یک روزه را می پیماید و نقل از داریوش در یکی از کتیبه ها در مورد چابک سواران دولتی خود می گوید: "نه برف، نه باران، نه گرما و نه تاریکی شب نمی تواند پیک های تندرو را از حرکت بازدارد تا مأموریت خویش را با تمام سرعت انجام دهند."
کرونر آلمانی در فرهنگ نامه باستان خود می نویسد: "پست ابتکار ایرانیان بود و آن هم به صورت پست دولتی که رابط بین دولت و استان های کشور پهناور ایران یعنی از شرق فلات قاره ایران تا آخرین مرزهای مودرایه (مصر امروزی) بوده است."
در این سند نام ماموران پست سلطان را "انگرئیون" آورده است که برگرفته از دو لغت به معنی سفیر و ایزد می باشد که به معنای فرستادگان ایزد است، یعنی فرستادگان و حاملان نامه و این سیستم ارتباطی، از مرتبه و جایگاه بالایی برخوردار بودند که نمایندگان و پیام رسانان خدایان نامیده می شدند.
واژه فرشته یا شکل نخستین آن فرسته نیز از کلمه فرستاده یا فرستادگان اقتباس شده است.
به گواه تاریخ: سیستم پست شاهی دوران هخامنشی که نوعی متفاوت از ادارات آن روزگار بود، به طور مشخص برای انتقال پیام سازماندهی شده بود که نامه ها را در خارج از مراکز شهرها مدیریت می کرده است.
"راه شاهی" که 2400 کیلومتر مسافت داشت و در هر 24 کیلومتر، یک چاپارخانه ساختند که طبق تجربه اسب سواران، فاصله ای است که در یک روز یک اسب می تواند یک نفس بدود.
این راه با سنگ های مشخصی علامت گذاری شده بود که بعدا به معیار اندازه گیری نیز تبدیل شد، چرا که فاصله سنگ ها مشخص بود و ابتدا پاره سنگ و بعد پرسنگ و بعد فرسنگ خوانده شد که معادل 6/72 کیلومتر می باشد.
این سیستم تا قبل از اختراع راه آهن نیز تقریبا با همان شیوه استفاده می شد و فقط به جای چاپارخانه کاروانسرا و امثال آن ایجاد شد.
بر اساس این سیستم نخستین پیک (چاپار) بسته و پیام را تحویل دومین نفر می داد و او نیز به چاپار بعدی و این کار ادامه می یافت تا پیام به مقصد می رسید.
حتی اگر امروز که در 17 مهرماه سال 1392(روز جهانی پست) قرار گرفته ایم نیز، وارد سامانه سیستم رهگیری مرسوله پستی شرکت پست جمهوری اسلامی به آدرس اینترنتی tntsearch.post.ir بشویم،(که البته این رویه در تمامی شرکت های پست جهان موجود است) باز می توان رد پای چاپارخانه های ایران را در فضای مجازی هزاره سوم میلادی یافت.
این سیستم در زمان وزارت امیر کبیر به صورت یک اداره منظم برای عموم درآمد و اداره آن به "میرزا شفیع خان چاپارچی" واگذار شد.
در سال 1290 و در پی سفر "ناصر الدین شاه" به اروپا شخصی به نام "گوستاوریه" از کشور اتریش به ایران آمد و نخستین نظام نامه پست ایران را تهیه کرد و با کوشش وی ایران در سال 1877 میلادی به عضویت اتحادیه جهانی پست ملحق شد.
اداره پست در سال 1297 به وزارت پست تغییر نام پیدا کرد که نخستین وزیر آن "علی خان عین الدوله" بود.
وزارت پست یکی از شش وزارت خانه ای بود که نخستین بار در کشور برای اداره امور به وجود آمد که با اختراع تلگراف به وزارت پست و تلگراف و با ورود تلفن به ایران به وزارت پست و تلگراف و تلفن تغییر نام یافت.
در سال 1366 با تصویب مجلس شورای اسلامی پست از حالت یک اداره دولتی خارج و به یک شرکت دولتی که صددرصد سهام آن متعلق به دولت است، تبدیل شد.
در سال 1382 نیز با تغییر شرح وظایف این وزارتخانه نام آن به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تغییر یافت.
در حال حاضر عده ای بر این باور غلط هستند که با گسترش شبکه تلفن ثابت و همراه، اینترنت و ماهواره هر روز از نیاز به پست کمتر احساس می شود.
در حالی که این توان مدیریتی کارکنان پست در سراسر جهان است که هر روز با ارایه یک خدمت نوین در بدنه شرکت، نیازهای جدید شهروندان را پوشش بدهند.
در ایران نیز شرکت پست جمهوری اسلامی با توجه به نیاز روز هموطنان هر روز حوزه خدماتی خود را افزایش می دهد.
"پست یافته" یا سامانه جستجو برای اشیای گمشده، "دریافت کدپستی"، "سیستم یکپارچه پست صوتی" برای مبادله پیام های صوتی، "تولید، انتشار و ارسال کارت پستال" و نیز "بازار الکترونیک" تنها بخش کوچکی از خدمات بروز شده شرکت پست ایران می باشند.
مهم نیست از چکیده سخنان اخیر رهبری جمهوری اسلامی ایران تحت نام "نرمش قهرمانانه" چه کسی چه برداشتی می کند.
مهم آن است چه آنهایی که دوستدار نظام جمهوری اسلامی هستند و چه آنهایی که خواهان نابودی این نظام، بهتراست از نرمش قهرمانانه، فرصتی برای اثبات اقتدار نظام جمهوری اسلامی در عرصه بین الملل تعبیر کنند، زیرا این بدیهی ترین و منطقی ترین تعبیر می باشد.
انگار همین دیروز بود که مقاله "مذاکره مستقیم" عطالله مهاجرانی معاون پارلماني رييس جمهور وقت ايران در کشور جنجال بپا کرد.
درباره من و تاج دولت: