در علم پزشکی آمده است: هورمون کورتیزول از غدد فوق کلیوی ترشح می شود و هر گاه غم، اندوه و فشار عصبی بر شخصی وارد شود، بلافاصله میزان آن افزایش یافته و موجب می شود طی یک پریود زمانی، شخص آرام آرام نسبت به آن مصیبت و ناراحتی پیش آمده دچار فراموشی شود.

      امروزه ثابت شده اگر ساختار فیزیولوژیک بدن به گونه ای بود که این هورمون در انسان ترشح نمی شد، افراد در مقابل تعدد مصیبت داغ از دست دان نزدیکان خود، ارتکاب اشتباهات و یا ایجاد خسارتهای بوجود آمده، دپرس شده و همیشه با یک فشار روحی و روانی به زندگی ادامه می دادند.

  در معادلات سه گانه ایران، هورمون کورتیزول از جایگاه ویژه ای برخوردار است و از آنجا که ما در خیلی از شاخص ها نسبت به جامعه جهانی از امتیازاتی چون کلفت ترین، نازکترین، بلند ترین، کوتاه ترین، بیشترین، کمترین و ... برخوردار هستیم، لذا  هورمون کورتیزل مان هم نسبت به سایر ملل دنیا بیشتر است.

     گواه این موضوع تکرار اشتباهات است، قانونی در مجلس وضع می شود، پشت بند آن چند صد تبصره مدیران اجرایی٬ فاتحه آن قانون را می خواند اما در این بین عده ای خسارت مالی و جانی می بینند، ولی در نهایت پیام تسلیتی به مصیبت دیدگان تقدیم می شود و بعد از مدتی همه فراموش می کنند که چه بود و چه شد و باز روز از نو و روزی از نو.